من یه دفتر نقاشی دارم. توش نقاشی عاشقونه و نقاشی ترسناک و نقاشی قشنگ و نقاشی زشت می کشم. توش می نویسم. گاهی اوقات ورقاشو پاره می کنم و باهاش دستامو پاک می کنم. گاهی اوقات می بوسمش ، گاهی پرتش می کنم یه گوشه اتاق ، گاهی وقتی خودم بلد نیستم نقاشی بکشم پشت سر هم ورقای اونو پاره می کنم و سرش داد می زنم. گاهی با غرور اونو به بقیه نشون میدم و میگم اینا نقاشی های منه. البته اونو که نه ، نقاشی های خودمو نشون میدم. گاهی آبرنگ از دستم در میره و میریزه روش. بعضی وقتا اگه دلم برای مامانم تنگ شده باشه تو دفتر نقاشی خودم می نویسم "مامان دوستت دارم" و شب یواشکی دفترو میذارم کنار سر مامانم تا صبح ببینتش. بعضی وقتا هم که دلم از دست همه پره توی دفترم بد و بیراه می نویسم. این دفتر نقاشی چند تا ورق ساده سفیده اما برید به همه عالم بگید ، به همه اونایی که صداتونو می شنون ، آره به همشون بگید بیان و "راضیم به رضای تو" رو از دفتر عاشق من یاد بگیرن. آخه اون هیچ وقت نه شکایت میکنه و نه مخالفت...

مال دنیا رو می خوای؟

خیلی دوستش داری؟ همش دست خودمه. از من بخواه تا بهت بدم. فقط نپرستش. من می تونم بهت ببخشم. از من بخواه زیاد هم بخواه ، کم نخوای ها. فقط انصاف داشته باش و منو بپرست و اگه خواستم امتحانت کنم و چیزیو که خودم بهت دادم ، واسه یه مدت پس گرفتم ناشکری نکنی ها. اونوقت اگه دیدم منو بیشتر از اون دوست داری بازم بهت پس میدم. یادته سلیمان چیکا کرد؟ از من خواست. زیاد هم خواست. گفت اونقدر بهم ببخش که به هیچ کس نبخشیدی. منم بهش بخشیدم. آدم خوبی بود. منو می پرستید.

عاشقی؟

خیلی دوستش داری؟ می دونم. من از دلت خبر دارم. آخه یعقوب هم یوسفو خیلی دوست داشت. ولی راستش وقتی ازش گرفتمش دیدم خیلی دوستم داره. ناشکری نکرد. دوستم داشت. یوسفم خیلی دوست داشت اما اونو نمی پرستید. منو پرستید. طاقت نداشتم دلشو شکسته ببینم. بهش پس دادم. طاقت دل شکسته تو رو هم ندارم. فقط یادت باشه بی انصافی نکنی ، خوب؟ منو بپرست. اونم دوست داشته باش. کم دوستش نداشته باشی ها. واسش جون بده. دیدی یعقوب چطور یوسفو دوست داشت؟ اون بنده خوبی بود. منو می پرستید.

دردت زیاده؟

می بینم. خیلی داری درد می کشی نه؟ دوستت دارم عزیزم. نترس غریبه نیست اینم من بهت دادم. دلم واسه یه بنده خوب تنگ شده بود خواستم ببینم که تو خوبی. حالا که منو می پرستی و ناشکری نمی کنی دردتو خوب می کنم اما یادت باشه خوب که شدی بی انصافی نکنی ها. منو بپرست. ایوب رو دیدی؟ منو دوست داشت. منم دوستش داشتم. آخه اون بنده خوبی بود. فقط منو می پرستید.

عاشق علمی نه؟

خوبه اما ببینم ، اونو که خدای خودت نکردی؟ یادت هست که همش دست منه؟ آره بابا همش دست خودمه. از من بخواه بهت می بخشم. فقط یادت باشه وقتی خوب یاد گرفتی بی انصافی نکنی ها. منو بپرست. یه وقت فکر نکنی با داشتنش دیگه به من نیازی نداری ها. لقمان یادته؟ از خودم خواست. منم بهش بخشیدم. آخه بنده خوبی بود. فقط منو می پرستید.

دوست داری عاشق من باشی؟

مثل تو کمه. دلم واسه اینطوریش تنگ شده بود. باشه حالا که اینو می خوای اینم بهت یاد میدم. فقط یادت باشه وقتی اومدی پیشم فکر نکنی به خاطر کار خودت بوده ها. من دارم می برمت پیش خودم. بی انصافی نکن خوب؟ کارای عجیب و غریب هم نکن. اگه می خوای بیای پیش من فقط مثل ابراهیم باش. اون عزیز منه. پیش خودمه. بنده خوبیه. فقط منو می پرسته.

همیشه راست بگو تا منم عاشقت باشم. محمد یادته؟ اگه یه روزی بهت گفتم برام بمیر نگی نه ها. نترس جای خوبی می برمت. حسین یادته؟ نبینم خودتو بزنی به موش مردگی ها. مرد باش. هر جا دیدی دارن دوستای منو آزار میدن پدرشونو در بیار. علی یادته؟

من دوستت دارم.

آره ، بندگی خدا رو نکردم. ازش نا امید شدم. کارای عجیب و غریب کردم. اما شما

همچون سمن آسوده به غفلت منشینید           دلدار برون آمد و تنهاست کجایید؟

حالا عاشقم. مثل یعقوب ، اما مثل یعقوب. مال دنیا رو می خوام مثل سلیمان ، اما مثل سلیمان. درمان دردامو میخوام مثل ایوب ، اما مثل ایوب. علم می خوام مثل لقمان ، اما مثل لقمان. می خوام عاشقش باشم مثل ابراهیم ، اما مثل ابراهیم.