هوای ابری با ابرای سفید و روشن

نم نم بارون

نسیم خنک

صدای پرنده ها

دو تا، اونم دوتا رنگین کمان خیلی قشنگ با فاصله کمی از همدیگه

و صدای بنان که توی گوشم زمزمه می کنه

این حال و هوای امروز شهر بابله

دیدن دوتا رنگین کمان اونم نزدیک همدیگه طوری منو ذوق زده کرد که برای چند دقیقه ای بدون اختیار خندیدم و همه چیز فراموشم شد. خدایا شکرت...

در فراق دوست گریان خوشتر است

چون پسندد یار هجران خوشتر است

ای نصیحت گو ، زما بیگانه باش

درد جانانم ز درمان خوشتر است

از میان لطف غیر و جور دوست

ناله در زنجیر سلطان خوشتر است

آنکه جانم دم به دم می جویدش

زهر او از آب حیوان خوشتر است

دولت درماندگی در کوی دوست

از همه ملک سلیمان خوشتر است

چشم یعقوب از پریشانی بسوخت

بی تو خاموشی به کنعان خوشتر است

کارم از شوقت به شیدایی کشید

با دل دیوانه زندان خوشتر است

درد بر من ریز و خود شادان گذر

غنچه رز مست و خندان خوشتر است

با نسیم صبحگاهی در چمن

قامتش افتان و خیزان خوشتر است

گرچه بر آشفتگی عیبم کنند

لاجرم بی دوست نالان خوشتر است

ای سمن خامش نشین و لب بدوز

با صبوری جور خوبان خوشتر است

پس از من بر شما روزگاری خواهد آمد که در آن چیزی پوشیده تر از حق و آشکارتر از باطل و رایج تر از دروغ بر خدا و پیامبرش نباشد. نزد مردم آن زمان کالایی کسادتر از قرآن نیست اگر به درستی تلاوت شود ، و کالایی رایج تر از آن نیست اگر آن را واژگونه معنا کنند. چیزی در شهرها ناشناخته تر از معروف و شناخته شده تر از منکر نباشد. حاملان قرآن آنرا به گوشه ای افکنند و حافظان قرآن آن را به فراموشی سپارند. در آن روز قرآن و اهل قرآن مطرود و در انزوایند و چونان دو یار همراه در یک طریق روانند و هیچ کس آن دو را پناه ندهد. قرآن و اهل قرآن در آن روزگار در میان مردمند ولی در میان مردم نیستند زیرا گمراهی با هدایت هماهنگ نیست هر چند در کنار هم باشند.

آن مردم بر پراکندگی اتفاق کرده از وحدت روی گردانند. گویا آنان پیشوای قرآنند نه قرآن پیشوای آنان. از قرآن در میان آنان جز نامی باقی نماند و از آن جز خط و نوشته ای نشناسند. پیش از آن که چنین زمانی فرارسد صالحان را به هر شکنجه ای آزردند و سخن راستشان را دروغ بر خدا نامیدند و کار نیکشان را جزای بد دادند.

آنان که پیش از شما بودند در اثر آرزوهای بلند و غفلت از مرگ هلاک گشتند تا مرگ بر آنان فرود آمد. مرگی که عذر آدمی را براندازد و فرصت توبه را از او بگیرد و سختی جان کندن و عذاب را بر وی فرود آورد.