  
|
|
پس با هر سختی البته آسانی هست (الشرح-5) و با هر سختی البته آسانی هست (الشرح-6)
|
|
So, verily, with every difficulty, there is relief (Ash-Sharh-5) Verily, with every difficulty there is relief (Ash-Sharh-6)
|
|
:: زندگی - خوب و بد ::
|
میگویند آدمها نه سیاهاند نه سفید، ذات آدمها خاکستری است، یعنی تمام اعمالشان خوب و یا تمام اعمالشان بد نیست و با دیدن چند عمل شخصی نمیتوان در مورد او قضاوت کرد و او را خوب یا بد قلمداد کرد. در اصل تمام دنیای اطراف ما خاکستری است و گاهی تفاوت میان خوب و بد قابل تشخیص نیست. این روزها خوبها و بدها خودشان را زیاد به جای یکدیگر جامیزنند و به همه قالب میکنند و اصولا دنیای به هم ریختهای شده است. گوسالهها صدای گنجشک درمیآورند و گنجشکها مانند گرگ به دنبال گوسفند میگردند و گوسفندان چوپانها را به چرا میبرند و شیرشان را میدوشند و من و ماکسیم هم شب و روز به دنبال یک لقمه نان ح... میگردیم و ماده گربههای شرکتمان هم شب و روز 9تا 9تا بزغاله به دنیا میآورند!!!
بگذریم. به حال هر آدمی هرقدر هم که خاکستری باشد، جهت حرکتش باید مشخص باشد، یعنی باید بداند کدام طرف میدان است. این جنگ، یعنی همان زندگی، هرچه که باشد آدم بیطرف ندارد و هر کسی باید جهت حرکت کلیاش یا به طرف خوب باشد یا بد. اصولا جنگی است که بیطرفش با بد فرقی ندارد!
حال با تمام این حرفها، هر آدمی که جهت دارد (که باید داشته باشد) برنامه هم دارد و برای حرکت در جهت قلبی خودش تلاش میکند. این آدم اهل بخور و بخواب و هرزه گردی نیست و اگر باشد جهتش معلوم است. اصولا 3جور حرکت داریم: اولی حرکت به سمت خوب است، با برنامهریزی و تلاش. دومی حرکت به سمت بد است، با برنامهریزی و تلاش و سومی حرکت بیتفاوت است، بدون برنامه و بیهدف و این یعنی هدر دادن نیروهای بالقوه خوبی و این همان بد بودن است.
تمام حرف من این است که اگر قرار است جهت حرکت خودمان را بدانیم و بدانیم برای چه چیزی زندگی میکنیم و برای حرکتمان برنامه داشته باشیم، و اگر قرار است مسئولانه زندگی کنیم، بهغیر از خوردن و خوابیدن و کار کردن و بزغاله زاییدن کارهای دیگری هم برای انجام دادن داریم. یعنی مثلا اگر قرار است در جهت خوبی حرکت کنیم، درست مانند یک جنگ تمام عیار، باید برای خوبی و گسترش آن و شکست دشمن برنامه داشته باشیم. یعنی آدم هرزه و بیخیال و غیر مسئول که کاری به جز خوردن و خوابیدن و کار کردن و بزغاله زاییدن ندارد، تکلیفش مشخص است. یعنی مهمترین کارما تلاش برای حرکت در جهتی است که برای خودمان متصوریم و بقیه کارها، روش زندگی و ادامه حیات است تا بتوانیم فرصت و انرژی کافی برای حرکت در آن جهت را داشته باشیم.
حال سوال این است: چند درصد از ما آدمها زندگی هرزه داریم؟! و چند درصد از ما آدمها از بدیها شکایت میکنیم؟!
|
بازگشت به ابتدای صفحه
|
لینک به همین مطلب
|
|
![]() |